Przeglądasz dział:

Czas białych nocy to opowieść o aresztowaniu i przesłuchaniach Menachema Begina, z załączeniem protokołów i dokumentów odtajnionych po upadku Związku Radzieckiego. To książka o poświęceniu i wierze w ideę; każdy, kto po nią sięgnie, będzie poruszony doświadczeniami bohatera, jego odwagą i ironicznym humorem, który towarzyszył mu w spotkaniach z prześladowcami, jak również realistycznymi opisami życia w sowieckich więzieniach.

Księga liter, opublikowana po raz pierwszy w 1975 roku, formą nawiązuje do Talmudu i innych ksiąg religijnych, treścią – do wielowiekowej spuścizny żydowskiej mistyki. Przeznaczona pierwotnie dla Żydów, którzy niewiele wiedzieli o tradycji przodków, szybko stała się bestsellerem. Jedni czytają ją jako podręcznik hebrajskiej kaligrafii, inni widzą w niej traktat kabalistyczny albo opowieść o chasydzkim folklorze. Zachwycali się nią Elie Wiesel i Isaac Bashevis Singer, który zauważył: „To księga miłości do żydowskich liter. Pozwala nam odczuć to, o czym kabaliści wiedzieli zawsze: że litery alfabetu nie są zwyczajnymi znakami, lecz symbolami naszej historii, naszej filozofii, żydowskiego życia. To niezwykła książka”.

W roku 1968 Levin wraz z grupą studentów i reżyserką Edną Shavit przedstawił w klubie studenckim Bar-Barim pierwszy kabaret satyryczny pt. Ja i ty i następna wojna („At wa’ani we’ha’milchama haba’a”). Kabaret kalał narodowe świętości, wyśmiewał się z instytucji armii, patosu oraz sentymentalizmu przemówień i dziennikarskich powojennych wypowiedzi. Była to pierwsza realizacja teatralna utworu Levina.Od tego momentu zaczyna się ponad trzydziestoletni okres kariery Levina jako dramaturga i reżysera. W czasie tym stworzył dzieło, które krytycy i znawcy tematu dzielą na rozmaite fazy twórczości odnajdując w każdej fazie specyficzne dla każdego okresu gatunki. Obala to tezę niektórych przeciwników Levina, którzy twierdzą, że pisał on przez całe życie tę samą sztukę i w każdym dramacie pisał o tym samym.
Zebrane w wydawnictwie sztuki stanowią pierwszy w Polsce przegląd twórczości Levina, opatrzony solidną przedmową Agnieszki Olek.

Od wybuchu wojny, przez całą okupację hitlerowską Kubalski prowadził dziennik, który jest nie tylko szczególnie cennym źródłem historycznym, lecz zarazem pasjonującym zapisem tego najbardziej tragicznego okresu współczesnej historii Polski. Autor dzienników w sposób rzeczowy i wnikliwy przedstwaia życie codzienne stolicy Generalnej Guberni, wzmagający sie terror okupanta oraz zmieniające się nastroje polskiego społeczeństwa. Dzienniki pisane na bieżąco, żywą, bogatą prozą, są jednym z najciekawszych i najbardziej wartościowych przekazów okupacyjnych tego typu.

Kiedy Europa próbowała otrząsnąć się z koszmarów I wojny światowej,na jej wschodnich rubieżach, w Polsce, urodził się człowiek, którego życie, na tle innych losów niezwykłych i niebezpiecznych ułożyło się w sposób szczególnie niezwykły i niebezpieczny.

To opowiadanie - pisze o  Bezrobotnym Lucyferze Tomasz Venclova - jest jego pierwszą próbą uporania się z własnym żydostwem (i własną polskością).
Bibliofilskie wydanie z odręcznymi uwagami Autora w oprawie i z ilustracjami Jana Lebensteina wykonanymi w darze dla Poety

Pod redakcją Jolanty Ambrosewicz-Jacobs.Książka porusza najbardziej kontrowersyjne kwestie w dziedzinie badań nad Zagładą, a do podzielenia się osobistymi refleksjami i podjęcia prób odpowiedzi na trudne pytania w tej dziedzinie zaproszono wybitnych naukowców i autorytety publiczne, których praca wiąże się z tematyką Holokaustu.