Niezwykły dziennik, szczęśliwie ocalony na strychu jednego z domów, które w trakcie tułaczki w okresie okupacji i kolejnych etapów Zagłady zajmowała rodzina autorki, nastoletniej w momencie wybuchu wojny, Ireny Glück, córki lekarza z Krakowa.
W dzienniku, prowadzonym od wiosny 1940 do sierpnia 1942, odbijają się najważniejsze wydarzenia okresu 1939-1943: rodzinna ucieczka do Przemyśla w 1939 roku, powrót do Krakowa w 1940 r., wyjazd do Niepołomic wobec utraty mieszkania, później kolejne etapy prześladowań Żydów, zakończone pozostawieniem dziennika w ostatnim miejscu zamieszkania przez deportacją i – najpewniej – śmiercią autorki jesienią 1942.
Literatura pisana przez dzieci i młodzież okresu Zagłady to wielopoziomowe świadectwa epoki. To zapis głosu dziecka wobec doświadczenia granicznego, jednocześnie kolejna, jednostkowa kronika wydarzeń. To literatura pamięci, wrażliwości i moralnej odpowiedzialności.
