Tłomackie 13

Zusman Segałowicz (ur. 1884 r w Białymstoku, zm. 1949 r. w Nowym Jorku) – poeta i pisarz żydowski. Oprócz tradycyjnego wykształcenia pobierał nauki w szkołach świeckich oraz u prywatnych nauczycieli . Imał się różnych zawodów, to pracował w fabryce kabli, to w sklepie żelaznym. Za młodu związał się z Bundem. Po pogromie białostockim w 1906 r. wyjechał do Łodzi, gdzie rozpoczął działalność literacką. Początkowo – jak wielu pisarzy jidysz – pisał po rosyjsku. Po wybuchu I wojny światowej wysiedlony do południowej Rosji, następnie przebywał w Odessie, na Krymie i na Kaukazie. W latach 1916–1917 służył w armii radzieckiej. Był świadkiem rewolucji rosyjskiej. W 1919 r. przez Wilno, przyjeżdża do Warszawy, gdzie pisarz rozpoczyna współpracę z wieloma gazetami i czasopismami literackimi, także zagranicznymi wydawanymi w Londynie czy Nowym Jorku. Aktywnie bierze udział w pracach żydowskiego Penklubu oraz Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich.
Gdy wybucha II wojna światowa, Segałowicz wraz z grupą pisarzy opuszcza Warszawę i przez Wilno i Kowno dociera do Rosji, stamtąd do Izraela. Osiada w Tel Awiwie i od razu wznawia działalność pisarską, nawiązuje współpracę z pismami hebrajskojęzycznymi.
Pod koniec 1947 opuszcza Izrael i wyrusza do Stanów Zjednoczonych, Nowy Jork jest mu jednak obcy, czuje się tu samotny i opuszczony. Szykując się do powrotu do Izraela, umiera w swoim pokoju hotelowym w 1949 r. na kilka dni przez 65 urodzinami.

 

Bella Szwarcman-Czarnota

Autor

Rok wydania

2020